Anthology of Yiddish Poetry
of Poland

אַנטאָלאָגיע פון דער ײִדישער פּאָעזיע
אין פּוילן

 
 
  Home  |  Index of Poets  |  About  |  Translators  |  Acknowledgments  |  Links  |  Contact Us  
 
 
  Home > Reyzl Zykhlinsky >    

     
 
 

 

I zawsze, gdy słońce zachodzi

 

I zawsze, gdy słońce zachodzi,

widzę Tycjanowskiego Chrystusa.

Ostatnie promienie padają

na jego blade ręce

i członki;

spieszy do grobu

zanim zapadnie noc

i ciemność.

I zawsze, gdy słońce zachodzi,

widzę tych,

których zagazowano,

spalono -

tyle bladych, nieszczęsnych rąk,

las rąk.

Żaden promień słoneczny się nad nimi

nie ulitował.

I żaden grób nie był im pisany.

 

Tłum. Bella Szwarcman-Czarnota, 2015

 

 

און שטענדיק װען די זון פרגײט

 

און שטענדיק װען די זון פרגײט,

זע איך טיצינס קריסטוס.

לעצטע שטרלן פלן

אױף זנע בלכע הענט

און גלידער,

מיט װעמען מען אלט צו קבר

װערט נכט אײדער ס

און פינצטער.

און שטענדיק װען די זון פרגײט,

זע איך זײ,

װאָס מען הט פרגזט,

פרברענט,

זױ פיל בלכע, אומגליקלעכע הענט,

װאַלד מיט הענט,

און קײן זונשטרל הט נישט אױף זײ

נישט דערברעמט,

און קײן קבר איז זײ נישט געװען בשערט.

-----------------------------------------------------------

 הרבסטיקע סקװערן, ז.68

 

 
 


 
Site Design by Twam
 
YiddishPoetry.org