Anthology of Yiddish Poetry
of Poland between the two
World Wars (1918 - 1939)

אַנטאָלאָגיע פון דער ײִדישער פּאָעזיע
אין פּוילן צווישן ביידע וועלט מלחמות
(1918 - 1939)

 
 
  Home  |  Index of Poets  |  About  |  Translators  |  Acknowledgments  |  Links  |  Contact Us  
 
 
  Home > Miriam Ulinover > Shtern    

  Click for translation: French | English | Polish    

  Étoiles
Traduit par Batia Baum

Plus tard je sors me faufiler à nouveau au jardin
Quand les étoiles se disposent en un char dans le ciel,
Je veux parmi les asters, sur cette montée stellaire,
Faire une promenade de Shabbat sur la voie lactée.
Une nuit au fond des temps, il y a des mille et des ans,
Je me suis déjà trouvee là-haut, en vérité,
Quand aux yeux d’Abraham, Dieu, le Dieu grand,
De la multitude des juifs a constellé l’obscurité…
Le divin trésor d’âmes, sous forme d’étoiles,
A document brillé dans la noirceur des cieux
Par une belle nuit parfumée d’Ur en Chaldée
Et laissé tomber vers l’aïeul un rire silencieux…
Mille fleurs d’or fin d’un lointain jardin des hauteurs…
Et moi parmi elles, minuscule lueur…
Ce qui fut autrefois jamais plus n’aura lieu.
Mais vienne le temps où me lancine une vive nostalgie,
Je me faufile en douce hors la maison de mon père
Quand les étoiles se disposent en char dans les cieux,
Et levant au firmament mon oeil confiant, languis
De m’élancer là-haut sur ce chariot stellaire.

 
שטערן

שפּעטער שאַר איך ווידער זיך צום סאָד אַרויס ,
ווען זיך שטערן סדרן אין אַ וואָגן אויס ,
וויל איך מיט מזלות אויסגעשטעלטע שרעג
שבתדיק פֿאַרפֿאָרן אויפֿן מילעכוועג .
איין מאָל טיף פֿאַר צייַטנס פֿאַר טויזנטער יאָר
בין איך שוין געוועזן אויבן דאָרט , פֿאַר וואָר ,
ווען דאָס יידִן מערונג גאָט , דער גרויסער גאָט ,
פֿאַר אַבֿרהמס אויגן אויסגעשטערנט האָט ...
גאָטס נשמה אוצר אין שטערן געשטאַלט
האָט פֿון טונק 'לע הימלען שטיל אַרייַנגעשטראַלט
אין אַ שיינער דופֿטיקער כּנען נאַכט
און צום עלטער פֿאָטער מילד אַראָפּגעלאַכט
גינגאָלדבלימלעך פֿון אַ ווייַטער הויכער גערטנערייַ ,
איך אַ קליינטשיקע צווישן זיי ...
וואָס אַ מאָל געוועזן , וועט שוין מער נישט זייַן ,
ס'קומט אַ צייַט , ווען כ'פֿיל אַ גרויסע בענקשאַפֿטספּייַן ,
שאַר איך שטיל אַרויס זיך פֿון מייַן טאַטנס הויז ,
ווען זיך שטערן סדרן אין אַ וואָגן אויס ,
און צום הימל בליק איך בענקלעך און פֿאַרטרויט ,
כ 'וויל אַרויף זיך כאַפּן אויף דער שטערנבויד !

 
 


 
Site Design by Twam
 
YiddishPoetry.org