Anthology of Yiddish Poetry
of Poland between the two
World Wars (1918 - 1939)

אַנטאָלאָגיע פון דער ײִדישער פּאָעזיע
אין פּוילן צווישן ביידע וועלט מלחמות
(1918 - 1939)

  Home  |  Index of Poets  |  About  |  Translators  |  Acknowledgments  |  Links  |  Contact Us  
  Home > Miriam Ulinover > Shtern    

  Click for translation: French | English | Polish    

Translated by Lena Watson (2009)

At night I shuffle out into the dark again,
When stars arrange themselves into the Wain;
With constellations, on a Sabbath night
I am eager to embark on a galactic flight.
Long, long ago, in days of yore,
I truly have been there before,
When God of Abraham before his very eyes
Revealed Jews would abound in the starry skies...
God’s precious soul in stellar guise
Shed quiet light from pitch-black heights
On a lovely fragrant Canaan night
And with a peal of gentle laughter, sent to the Semite
Myriad golden flowers from a celestial lea,
And somewhere among them – tiny me...
What’s been before, again will never be,
Sometimes I ache and languish longingly,
Then I go out and leave my father’s house again
When stars arrange themselves into the Wain,
I gaze towards Heaven, wistful, and confide
That I would love to catch a starry ride!

Note: "the Wain" is one of the names given to Orion or the Big Dipper.



שפּעטער שאַר איך ווידער זיך צום סאָד אַרויס ,
ווען זיך שטערן סדרן אין אַ וואָגן אויס ,
וויל איך מיט מזלות אויסגעשטעלטע שרעג
שבתדיק פֿאַרפֿאָרן אויפֿן מילעכוועג .
איין מאָל טיף פֿאַר צייַטנס פֿאַר טויזנטער יאָר
בין איך שוין געוועזן אויבן דאָרט , פֿאַר וואָר ,
ווען דאָס יידִן מערונג גאָט , דער גרויסער גאָט ,
פֿאַר אַבֿרהמס אויגן אויסגעשטערנט האָט ...
גאָטס נשמה אוצר אין שטערן געשטאַלט
האָט פֿון טונק 'לע הימלען שטיל אַרייַנגעשטראַלט
אין אַ שיינער דופֿטיקער כּנען נאַכט
און צום עלטער פֿאָטער מילד אַראָפּגעלאַכט
גינגאָלדבלימלעך פֿון אַ ווייַטער הויכער גערטנערייַ ,
איך אַ קליינטשיקע צווישן זיי ...
וואָס אַ מאָל געוועזן , וועט שוין מער נישט זייַן ,
ס'קומט אַ צייַט , ווען כ'פֿיל אַ גרויסע בענקשאַפֿטספּייַן ,
שאַר איך שטיל אַרויס זיך פֿון מייַן טאַטנס הויז ,
ווען זיך שטערן סדרן אין אַ וואָגן אויס ,
און צום הימל בליק איך בענקלעך און פֿאַרטרויט ,
כ 'וויל אַרויף זיך כאַפּן אויף דער שטערנבויד !


Site Design by Twam